Blog

Maradona: de dood van een kwetsbare god

Diego Armando Maradona is niet meer. Na een leven van dubieus heldendom, is hij op 60-jarige leeftijd overleden.

Mijn herinneringen aan Maradona

Ik heb drie Maradona-gebeurtenissen nog altijd scherp op mijn netvlies staan:

  • In de WK-wedstrijd van Argentinië tegen Griekenland scoorde Maradona de 3-0. Met een verwilderde blik in de ogen zocht hij een camera op en slaakte een dierlijke brul 1. (Achteraf bleek hij de drug efedrine te hebben gebruikt.)
  • Een ander memorabel moment stamt uit het WK van 1986. Dat was de tijd van wazige televisiebeelden. Een tijd ook, waarin er nog geen VAR bestond. De 1,65 m grote Maradona sloeg de bal katachtig, onzichtbaar voor de scheidsrechter, met de hand 2 in het Engelse doel. Achteraf verklaarde Maradona dat het “de hand van God” was geweest.

In dit verband las ik een in memoriam met de tekst: “God heeft zijn hand terug.”  

Gary Lineker, speler van het Engelse elftal van 1986, verwees naar Maradona’s “hand van God” door te twitteren3: “Hopelijk vindt hij rust in de handen van God.”

  • Tot slot noem ik de prachtige vrije voetbalchoreografie 4, die Maradona in zijn Napoli-periode op het nummer “Life is life” uitvoerde.

Maradona, een kwetsbare god

Hoe anders is dat bij de mens! Kijk maar naar de verering van Maradona. In voetbalstad Napels heeft hij zelfs een eigen kerk5. En geïnspireerd door het RK-geloof zien veel Napolitanen hem als de beschermheilige van hun woonplaats.

Ja, het is een gave wanneer iemand goed kan voetballen. Maar laten we het nou niet overdrijven, want ieder mens heeft gaven gekregen. De één kan goed voetballen, de ander kan goed rekenen, weer een ander kan goed schoonmaken. En het is voor mij bijzonder geruststellend en ontspannend, dat voor God de ene gave niet onderdoet voor de andere.

En kijk eens, wat er na zijn dood gebeurde. Argentinië kondigde maar liefst drie dagen van nationale rouw6 af. En dat zijn stoffelijk overschot werd opgebaard in het presidentiële paleis, onderstreept Maradona’s goddelijke status.

Maar wat zijn die menselijke goden kwetsbaar! Zo gaf Maradonna, gestimuleerd door de twee grootheden rijkdom en aanzien, zich over aan eten, drank, drugs en vrouwen. Het maakte van hem een menselijk wrak. Zowel lichamelijk als psychisch; volgens intimi was hij de laatste uren van zijn leven angstig, depressief en overstuur.

Kwetsbare vs blijvende heiligheid

Maradona’s overlijden maakt weer eens pijnlijk duidelijk, dat een mens uiteindelijk alles achter moet laten. Gaan we nog een paar generaties vooruit in de tijd, dan weet vrijwel niemand meer wie Diego Armando Maradona was.

De Enige die Maradona niet vergeet, is de eeuwige God. En zeker is, dat Hij Maradona zal beoordelen, zoals Hij ieder mens beoordeelt. Namelijk of hij al dan niet Jezus heeft aangenomen als zijn Heer en Heiland als verzoenend offer voor zijn zonden.

Een menselijke god vs de Zoon van God

Tja, de mens als zondaar en  Jezus als Heer en Heiland … Voor hen die mensen, zoals Maradona, als hun heiligen vereren, is een aan het kruis gestorven “zwakke” Jezus bijzonder onaantrekkelijk.

Uit ervaring kan ik zeggen, dat wie Hem met geestelijke ogen ziet, een totaal andere visie krijgt. Dan breekt het geloof door, dat de wijsheid van deze wereld in Christus wordt beschaamd.  Dat God de gekruisigde Jezus heeft verhoogd, dat Hij in Hem sterk maakt wie zwak is, rijk maakt wie arm is en dat Hij nieuw leven geeft aan de mens die in de Here Jezus gelooft.

Door Henk van Blijderveen (christelijkecolumns.nl)